Reenkarnasyon: Ölümden sonra ruhun, bir bedenden diğer bir bedene geçmesini kabul eden sapık bir inanıştır.Arapça'da bu inanışa  "tenasuh, tecessum ve hulûl" denir.Türkçede "ruh göçü" olarak adlandırılmaktadır.Bu insanlar kendileri'ne bir isim buldular. "Ruhçuluk".

Bu inanç, Hindistan'da Hinduizm'den doğmuş ve buradan tüm Dünya'ya yayılmıştır.Bu inanç Hinduizm (Brahmanizm) ile  birlikte, Budizm, Taoizm, Caynizm, Maniheizm gibi Asya'nın eski  dinlerinde de görülür.Tenasüh'ün en eski yazılı kaynağı, Hinduizmin kutsal metinleri olan Upanişad'lardır.

Tenasüh İnancında manevi mükafat veya ceza, yapılan kötülük veya iyiliğin karşılığı olarak ruhun bir hayvan veya insan cesedine girerek alçalması veya yükselmesidir.Bedenler ruhların kalıpları gibidir, ruh kalıptan kalıba, bedenden bedene göç etmektedir.Bu düşünceyi ortaya atanların iddiası şudur: "Ruhlar ezelde yaratılmış ve tekamül etmeleri için dünyaya bir bedene sokularak gönderilmiştir.Bu sebeple dünyaya geldiği  zaman yaşadığı 60-70 senelik ömür ona tekamül için yetmez Öldükten sonra dünyaya tekrar tekrar gelip bedenlenmesi gerekir.İnsan ruhu, cesedini terkettikten sonra, karada, havada veya denizde yaşayan herhangi bir hayvanın bedenine girerek varlığını devam ettirip gitmektedir.Hatta bazı ilkel milletler, insan ruhunun, önce madenlere, sonra bitkilere, daha donra da insanlara geçerek devamlı devir şeklinde tekrar tekrar gelip bedenlendiğine inanırlar.Hindulara göre, tenasuh yalnızca insanlara has değildir.Tanrılar da ölür ve yeniden bir başka kalıpta doğabilirler.Şu an insan veya hayvan gördüğünüz ruh belki  daha önce Tanrı olarak dünyaya gelmiş olabilir.

Bu inanışa göre,
Bu düşüncede olan insanlar, dünyayı bir imtihan dünyası olarak değil de hep bir azar düyası ve bir tür hapishane olarak yorumlanmakta ve bir musibet olarak görmektedirler.Yine bu düşünceye göre bütün musibet, afet ve belalar ve nimetler, mutluluklar önceki hayatında yapmış olduğu iyi ya da kötü işlerin neticesidir.Önceki hayatının mükafat veya cezasının belli olması için, insanın tekrar, tekrar dünyaya gelerek mükafat veya ceza çekmesi gerekir.

Hatta uzantısı Türkiye'de bulunan bu insanlar, bir fare gördüklerinde başında oturup ağlarlar. Sorulunca şöyle derler: "Bu bir insan idi.Kim bilir hangi günahı işledide bu hale geldi."Fareyi veya başka bir hayvanı bir insan olarak görürler, insanın ruhunun fareye girdiğine inanırlar. Böyle bir düşünce ile farenin başında ağlarlar.

Mısır'da ilkel olarak görünen bu köhne görüş, Hind'de mistik bir şekil, Yunan:'da felsefi bir elbiseye sokulmuştur.Eski Yunan'da, M.Ö. 6.asırda ortaya çıkan Orfik Dininde görülür.Pythagoras ve Eflatun tarafından benimsenir ve geliştirilir.İran'da ise bu batıl inanca bir ahlak ve din süsü verilmiştir.Bu görüş, Zerdüşt ve Mendikiler gibi dini guruplar tarafından da benimsenmişir.Kelt ve İskandinav dinleri, Yahudiliğn bazı batini mezheplerinde de görülmektedir.

İslam'dan sonra bu batıl felsefe, fikir dünyasından silinip gitmesine rağmen zaman zaman tesirini  göstermiştir.İran'da eskilerden gelen bu batıl felsefe, Şiiliğin aşırı kolu olan "gulat-i şia" ya da girmiştir. Mutezile, Karmati, Batıni, Nusayriye ve Durziler de tenasuha inanırlar.Nusayriler, kendileri dışındakilerinin ruhlarının hayvan cesetlerine gireceklerini, Ali'ye inanan gerçek Nusayrilerin ise yıldız haline dönerek nurlar alemine döneceğine inanırlardı.Bazı sözde mutasavvıflar ölen bir insanın ruhunun, ölmeden evvelki davranışlarına ve yaşayışına bağlı olarak insan veya hayvan şeklinde tekrar dünyaya geldiklerini ve ceza çektiklerini iddia ederler, ahirete inanmazlar.

Bütün semavi  dinlere göre tenasuh inancı batıldır.Tenasuha inanmak imanla ve özellikle  ahiret inancı ile bağdaşmaz.Bir insan bu dünyada yaptıklarından sorumludur.Sorumlulukta ruhun bedeninde  payı vardır.Her bir insan bedeninin bir ruhu ve her ruhunda bir bedeni  vardır.Bu inanca göre bir insan ruhunun yüzlerce bedeni olmuş olur.Ahirette her insan bedeni ile dirileceğinden, ancak ruhun bulunacağı ceset dirilecek, diğerleri  ruhsuz olduklarından dirilemeyecektir. Diriltilse bir tek ruh olacağından diğerleri ruhsuz olarak diriltilecektir.Ruhsuz beden ise insan değildir.İnsan kendi  ruhuyla insandır.

Kur'an-ı Kerim reenkarnasyon nazariyesini şöyle rededer:

"Nihayet onlardan birine ölüm gelip çattığında, "Rabbim, der, lütfen beni  geri gönder. Ta ki, boşa geçirdiğim dünyada iyi iş yapayım." Hayır! Onun söylediği bu söz laftan ibarettir. Onların gerisinde ise, yeniden dirilecekleri güne kadar  bir berzah vardır." (Muminun Suresi 99-100)

Tenasuh inancını İslam akaidi ile uzlaştırmak ve dini öğretiden temellendirmek isteyenler görüşlerine delil olarak bazı ayetler ileri  sürerler.Bunlar içinde ilk bakışta tenasuh lehindeyorumlanmaya müsait gibi görülen ayetler şunlardır.

"Sizi ölü iken dirilten Allah'ı nasıl inkar ediyorsunuz!Sonra sizi öldürecek, sonra sizi diriltecek ve sonunda ona döndürüleceksiniz" (Bakara Suresi 28)

"İnkar edenler şöyle derler: Rabbimiz! Bizi iki  defa öldürdün, iki defa dirilttin. biz de günahlarımızı itiraf ettik.Bu ateşten çıkmaya bir yol var mıdır?" (Mümin Suresi 11)

Bunlardan birinci ayetteki " Ölü idiniz, Allah sizi diriltti" şeklindeki  başlangıç kısmı insanların ölü halde bulunan topraktan yaratıldığını ifade etmektedir.İnsanın varlık sürecinde üç safha vardır.Yaratılış, ölüm ve ahirette tekrar diriliş.Şu halde bu ayetin açık veya gizli bir şekilde tenasuh inancı ile hiçbir ilgisi olmamakta, aksine redetmektedir.

İkinci ayet ise, kafirlerin cehennemde Allah'a yakarışlarını tavsir etmekte olup, onların birinci öldürme, dünya hayatını bitiren ilk ölüm; ikinci öldürme kabirdeki birinci diriltmeyi takip eden ölüm; ikinci diriltme de ölümden sonra kıyametteki dirilmedir. Şu halde dünya hayatı dikkate alınmamıştır.Çünkü dünyada inkâr ettiklerini kabul ve itiraf ile günahlarını itiraf ediyorlar. Dolayısıyla tenasuh ile bir irtibatı yoktur.

Tenasuh inancı akli  bakımdan da tutarsızlıklar göstermektedir.

Reenkarnasyon iddialarının makul olabilmesi için insanın, şu anda yaşadığı ileri sürülen önceki hayatını mutlaka hatırlaması gerekirdi.Halbuki hiç kimse daha önce bir bedende yaşadığını hatırlamamakta, aksine insan, kendisinde onun diğer varlıklardan ayrı bir kişiliğe sahip olduğunu gösteren bir benlik şuuru bulunduğunu hissetmektedir.

Tenasuh akidesi ahlaki nedensellik ihtiyacını tatmin etmekten ve insanın sorumluluğunu temellendirmekten de uzaktır.

İnsanın kalıtım yoluyla ebeveynden çocuklara intikal eden ruhi-bedeni özellikleri açıklanamamakta.

Dünyada sürekli olarak devam eden nüfus artışına makul bir izah getirilememekte.

Ölümle birlikte başka bir bedene intikal eden ruhun kendi karekterine uygun bir bedeni  nasıl seçtiği ve bu durum karşısında kalıtımın nasıl  açıklanacağı  bilinmemektedir.

Tenasuh inancına göre evrendeki ruhlar belli sayıdadır.Bu durumda dünya nüfusunun statik olması veya azalması gerekirdi.Halbuki realite bunun aksini göstermektedir.

Bu batıl düşünceyi İslam alimleri redetmiş apaçık bir küfür olduğunu beyan etmişlerdir.Özellikle Hindistan'da yaşamış olan İmam-ı Rabbani şiddetli bir dille bu düşüncenin küfür olduğunu söylemiştir.İslamda bu felsefeye inanmak batıldır.İnanan kâfir olur.

Günlük hayatta sıklıkla karşılaşılan tenasuh iddialarının  çoğunun magazin haberciliği üretimleri, geri kalanlarınında  çağımızda bu safsatayı yeniden sergilemek isteyen bazı art düşünceli simalar olduğunu, Ahiret inancını zedelemek için batıl düşünceye sarıldıklarını unutmayalım.

Kaynak:
1)Biriz.Biz
2) Şamil İslam Ansiklopedisi
3) İlmihal, TDV, İslami Araştırmalar Merkezi
4) Büyük Kadın İlmihali, Rauf PEHLİVAN